Taare Zameen Par (2007) - Like Stars on Earth fps 23.976216, runtime 2:42:32
อาดีท แลมบา 20 เต็ม 25
จานดาประคาช ศรีโรฮา 17 เต็ม 25
กวาเรฟ ซินฮา 19 เต็ม 25
กวาลาม เชค 15 เต็ม 25
ฮาริช กวาลานี 18 เต็ม 25
ฮีเตช ชาฮ์ 24 ส่วน 25
อีชาน อาวาสตี้...
3 ส่วน 25
เกวาล ตาลวา 23 ส่วน 25
ฮาริช กวาลานี่ 20 ส่วน 25
ฮีเตช ชาฮ์ 24 ส่วน 25
อีชาน อาวาสตี้... 2 ส่วน 25
เกวาล ตาลวา 22 ส่วน 25
มาฮาเฮีย ซินฮา 19 ส่วน 25
นีเมช เดไซ 17 ส่วน 25
นิติน ราว 18 ส่วน 25
อีชาน
นั่งเพ้อเจ้ออยู่นั่นแหละ รถบัสรอเป็นสิบนาทีแล้ว
ไม่ได้ยินคนขับบีบแตรเรียกรึไง
เรากลับช้าทุกวันก็เพราะเธอ
ออกรถได้
เชรู เชรู จอนห์นี่ ไง หวัดดี
หวัดดี
อยากได้มั้ย อยากได้มั้ย ไปเอาเลย
ไปล้างตัวก่อน กระเป๋าไว้ในห้อง ไว้ในห้อง
ล้างมือก่อน วางลงเดี๋ยวนี้
ทำบ้าอะไรมาทั้งวัน ดูซิ มือและหน้าเลอะไปหมด
อีชาน วางลงเดี๋ยวนี้ อีชาน
อย่างน้อยก็ช่วยปิดหน่อย
วันนี้ลูกต้องได้รับผลคะแนนสอบไม่ใช่รึ
ได้รับมามั้ย
อีนุ แม่พูดกับลูกอยู่นะ
- หวัดดีครับ แม่ - โอ้ ลูกกลับมาแล้ว
การฝึกซ้อมถูกยกเลิกครับ ครูลิลลี่ไม่สบาย
ผมได้คะแนนสูงสุดทุกวิชาเลยฮะ แม่
พีชคณิต เรขาคณิต ฟิสิกส์ เคมี ชีวะ ประวัติศาสตร์ อังกฤษ ภูมิศาสตร์
- เยี่ยมเลย แล้วฮินดี้ล่ะ - ฮินดี้ได้ที่สองครับ พลาดไปสองคะแนนเอง
เฮ้ อีนุ แล้วนายล่ะ
ว้าว นายต่อเกือบเสร็จแล้ว
อีชาน ทำการบ้านให้เสร็จก่อน อย่าใส่...ชุดนั้น...
ดูนี่
เก็บบอลให้หน่อย อีชาน ตรงโน้น
รอแป๊ปนะ
โยนมาเร็ว
เฮ้ไอ้ปัญญาอ่อน ดูสิแกโยนไปไหน ไปเก็บมาเลย
ไม่ได้ยินที่พูดหรือไง
มองหาอะไร ฉันบอกว่า "ไปเก็บลูกบอลมา"
ไม่เข้าใจที่พูดรึไง ไอ้ปัญญาอ่อน
ไปเก็บลูกบอลมาเดี๋ยวนี้
มองหาอะไร
ฉันบอกให้ไปเก็บบอลมา
ไม่ได้ยินรึยังไง เลิกจ้องได้แล้ว เข้าใจ?
ไปเก็บลูกบอลมา
รานจีต อัดมันเลย
ลูกชายคุณทำกระถังต้นไม้ฉันแตก
ดูที่เขาทำกับลูกฉัน ตัวช้ำ เลือดออกเลย
คุณเลี้ยงลูกแบบนี้ใช่มั้ย ให้ทำร้ายลูกคนอื่น
ดูสภาพลูกฉันสิ
อีชาน มานี่
มานี่ เดี๋ยวนี้
- แต่ว่า ปาป๊า... - หุบปาก โยฮาน
- เขาฉีกเสื้อผมขาดด้วย - เดี๋ยวลุงซื้อใหม่ให้
- ไอ้ตอแหล - ดูสิ มันตีลูกฉัน
อีชาน ปล่อยเขา หยุดนะ
- ออกไปก่อนครับ - ฉันจะโทรตามสามีตอนนี้เลย
อีชาน นี่มันไม่ไหวจะทนแล้ว
ทุกวันนี้ทั้งโรงเรียน เพื่อนบ้าน ทุกคนต่างก็บ่นให้ได้ยิน
ถ้าพ่อได้ยินคำบ่นถึงแก อีกแค่ครั้งเดียวนะ อีชาน...
หัวเราะ นี่แกหัวเราะรึ
น่าไม่อาย อีกแค่ครั้งเดียว อีชาน
พ่อจะส่งแกไปอยู่โรงเรียนประจำ
ดูซิ มันไม่ให้เกียรติเราเลย
มันทำร้ายเด็กนั่นต่อหน้าเรา แล้วยังฉีกเสื้อเขาอีก
เอาสิ เอาใจมันเข้าไป
แม่บอกกี่ครั้งแล้ว ว่าไม่ให้เล่นกับรานจีต
แต่มาม๊า ผม...
อาบน้ำซะ แล้วเรามาทำแผลกัน
โอเค อยากสู้ใช่มั้ย สู้เลย มาสิ
มา สู้สิ มาเลย
ปาป๊า จะไปไหนฮะ
- ปาป๊า.. - พ่อจะหนีออกจากบ้าน ไม่หวนกลับ
ขอโทษครับ ปาป๊า ผมขอโทษ ปาป๊า ผมจะไม่ทำอีกแล้วครับ ปาป๊า
ปาป๊า ผมขอโทษจริงๆ
ผมจะไม่ทำอีกแล้ว
ปาป๊า ขอละครับ ผมขอโทษ ปาป๊า
ทำไมต้องทำลูกกลัวด้วย
อีนุ ปาป๊าจะออกไปทำงาน
พ่อไม่ได้จะหนีออกจากบ้านหรอก จะกลับมาวันอาทิตย์
ไหนแม่ดูซิ มีรอยช้ำอีกมั้ย
ผูกเชือกรองเท้า รัดเข็มขัดให้พร้อม
เพื่อสู้ศึก
แบกรับภาระเอาไว้
กับสองมือที่พร้อมเผชิญ
เราจะเผชิญกับโลกนี้
เราจะยืนหยัดอดทน
นี่แหละคือวิถีโลก สู้ต่อไป
เป้าหมายเรียกหาให้ สู้ต่อไป
นี่แหละคือวิถีโลก สู้ต่อไป
เป้าหมายเรียกหาให้ สู้ต่อไป
หลับลงด้วยตาที่เปิดกว้าง พลาดพลั้งนั้นมิใช่ทางเลือก
จงใช้ทุกส่วนของร่างกาย ทำตามทุกอย่างที่สอนไว้
อย่างที่สอนไว้
อยู่ได้ทุกวันเพราะไข่เจียว วิตามิน และยาบำรุง
ด้วยหลักเกณฑ์ทั้งการงานและพักกาย
ก้าวเดิน พุ่งชน ไปข้างหน้า
นี่แหละคือวิถีโลก สู้ต่อไป
เป้าหมายเรียกหาให้ สู้ต่อไป
นี่แหละคือวิถีโลก สู้ต่อไป
เป้าหมายเรียกหาให้ สู้ต่อไป
แต่ชีวิตในอีกฉากนั้น
ต้องตื่นจากความฝันเพราะเสียงเพลง
ที่ที่เวลาได้หยุดนิ่ง
เพื่อทำให้ความฝัน กลายเป็นจริงสมดังใจ
พวกเขามักจะถามตัวเอง
ทำไมโลกนี้ต้องบอกให้ "สู้ต่อไป"
ทำไมความมุ่งมั่นนี้ ต้องพุ่งชนเป้าหมาย
ทำไมโลกนี้ต้องบอกให้ "สู้ต่อไป"
ทำไมความมุ่งมั่นนี้ ต้องพุ่งชนเป้าหมาย
ไม่ตกเป็นทาสแห่งกาลเวลา
ไร้ซึ่งความกังวล
พบปะกับเหล่าผีเสื้อ
พูดคุยกับเหล่าต้นไม้
รวบรวมสายลม อ่านนิทานกลางสายฝน
ตอนวาดเขียน โลกใบใหม่ บนท้องฟ้า
ทำไมโลกนี้ต้องบอกให้ "สู้ต่อไป"
ทำไมความมุ่งมั่นนี้ ต้องพุ่งชนเป้าหมาย
ทำไมโลกนี้ต้องบอกให้ "สู้ต่อไป"
ทำไมความมุ่งมั่นนี้ ต้องพุ่งชนเป้าหมาย
ทำไมโลกนี้ต้องบอกให้ "สู้ต่อไป"
อีชาน เร็วกว่านี้ได้ไหม มาเร็ว
ทำไมโลกนี้ต้องบอกให้ "สู้ต่อไป"
ทำไมความมุ่งมั่นนี้ ต้องพุ่งชนเป้าหมาย
ทำไมโลกนี้ต้องบอกให้ "สู้ต่อไป"
ทำไมความมุ่งมั่นนี้ ต้องพุ่งชนเป้าหมาย
เราต้องจำให้ได้
คำขวัญอันเก่าแก่
สะอาดกายเจริญวัย สะอาดใจเจริญสุข
ในหลายๆครั้งที่ครูพบเจอ
เด็กๆไม่ได้รักษาความสะอาด ทางเดินในอาคาร
เป็นหน้าที่ของเราที่จะทำให้ โรงเรียนดูสะอาดเป็นระเบียบ
เฮ้ รองเท้าเธอไม่ได้ขัด ออกไป ออกไป ออกไป
ทุกคน เปิดไปที่หน้า 38 ตอนที่ 4 ย่อหน้า 3
วันนี้เราจะหาคำคุณศัพท์
รวมถึงเธอด้วย อีชาน อาวาสตี้
หน้า 38 ตอนที่ 4 ย่อหน้า 3
ช่วยฟังครูหน่อยได้มั้ย อีชาน
อีชาน
ครูบอกว่า หน้า 38 ตอนที่ 4 ย่อหน้า 3
อ่านประโยคแรก แล้วช่วยบอกคำคุณศัพท์หน่อย
หน้า 38 อีชาน อาดีต ลามบา ช่วยเขาหน่อย
คนที่เหลือดูที่หนังสือตัวเอง
อ่านประโยคแรก แล้วช่วยบอกว่าคำคุณศัพท์อยู่ตรงไหน
โอเค เดี๋ยวทุกคนช่วยกันบอกคำคุณศัพท์ แค่อ่านประโยคให้ครูฟังที
อ่านแค่ประโยคนั้น อีชาน
พวกมัน...กำลังเต้น
เงียบ พูดภาษาอังกฤษ
ตัวอักษรกำลังเต้น
พวกมันเต้นอยู่งั้นสินะ
โอเค งั้นช่วยอ่านตัวอักษรที่เต้นอยู่
จะเล่นตลกรึไง
อ่านประโยคให้เสียงดังฟังชัด
ครูบอกอ่านให้เสียงดังฟังชัด อีชาน เสียงดังฟังชัด
หยุดได้แล้ว
พอกันที
ออกไป ออกไปจากคาบเรียนครู
ออกไป
เธออยากจะออกไปด้วยใช่มั้ย ใครที่หัวเราะ
ใครอยากตามมันออกไป
ครูไม่อยากได้ยินใครมาหัวเราะในคาบเรียน มองไปที่หนังสือ
ไอ้เด็กน่าไม่อาย เปิดหนังสือเร็ว
ใครจะบอกครูได้ว่าคำคุณศัพท์อยู่ไหน
ไม่ต้องส่งเสียงดังให้ได้ยินเลยนะ
- โดนลงอีกแล้วเหรอ - ไง ขี้แพ้ เป็นอะไรของนายนี่
ไอ้นี่มันนักเรียนดีเด่น
เข้าไปได้
อีชาน ทำการบ้านคณิตฯ รึยัง
แล้วให้พ่อแม่เซ็นต์ใบเกร็ดรึยัง ยังล่ะสิ
นายเจอดีแน่ นายเละเป็นโจ้กแน่ๆ
เพิ่มหวานอีกนิด
เติมเปีร้ยวอีกหน่อย
เข้าใกล้อีกนิด
ให้ได้ใกล้ชิต
ที่ฉันขอ
ที่ฉันขอ...แค่ปีกได้โบยบิน
เพิ่มหวานอีกนิด เติมเปีร้ยวอีกหน่อย
เข้าใกล้อีกนิด ให้ได้ใกล้ชิต
เพิ่มหวานอีกนิด เติมเปีร้ยวอีกหน่อย
เข้าใกล้อีกนิด ให้ได้ใกล้ชิต
ที่ฉันขอ ที่ฉันขอ
ที่ฉันขอ...แค่ปีกได้โบยบิน
มันใกล้พอจะไขว่คว้า
แต่ก็หายไปดั่งภาพลวงตา
เพิ่มหวานอีกนิด เติมเปีร้ยวอีกหน่อย
เข้าใกล้อีกนิด ให้ได้ใกล้ชิต
มันใกล้พอจะไขว่คว้า
แต่ก็หายไปดั่งภาพลวงตา
ถักทอความฝัน ให้แสนอบอุ่น
เหนือเมฆขาวนั้น...
...คือโลกของฉัน
ให้ฉันเข้าไป อย่าว่าร้าย
ให็ฉันเข้าไป ฉันนั้นสงสัย
ให้ฉันเข้าไป อย่าว่าร้าย
ให็ฉันเข้าไป ฉันนั้นสงสัย
ยังมีคนอีกมากมาย
มากมาย มากมายเหมือนฉัน
ฉันไม่ได้เดียวดาย
ล่าฝันด้วยตาเปิดกว้าง
ก้าวเดินไป สะดุดล้ม
ฉันไม่ได้เดียวดาย
ล่าฝันด้วยตาเปิดกว้าง
ก้าวเดินไป สะดุดล้ม
ตอนนี้ฉันเริ่มเข้าใจ
ดั่งอาทิตย์ลับฟ้าไป จะไฉไลวันรุ่งขึ้น
โลกของฉัน หากได้รู้ จะประหลาดใจทุกชนวัย
เปิดสองตา มองดูฉัน วิ่งสู่ขอบฟ้า
เหินเวหา ดั่งนกน้อย
ฉันอยากเป็นเช่นนั้น
ปีกนับพันที่โบยบิน
ให้พบเจอท้องฟ้าที่เปิดกว้าง
มีทางเลือกมากมาย ที่พร้อมให้เดินตาม
และค้นพบ...โลกของฉัน
ช่วงเวลาแห่งวัยเด็ก
ไม่มีหวนคืนกลับมา
จงใช้มันเถิด เพื่อนเอ๋ย
ไม่ว่าจะมีหรือจน
จงใช้มัน
อีชาน ล้างมือเร็ว อาหารเย็นพร้อมแล้ว
อะไรนี่ อีนุ
ยอดไปเลย
เสร็จยัง ไหนแม่ดูหน่อย
โห ลายมือ
นี่มันอะไรกัน สะกดผิดทุกคำเลย
ดูคำ 'table'ต้องเป็น t-a-b-l-e แต่ที่เขียนเป็น t-a-b-e-l
ตัว "b" ทำไมต้องเขียนเป็น "d"
เป็นบ้าอะไร ต้องเรียนแบบนี้อีกกี่ครั้ง
เมื่อวันเราก็เรียนแล้ว ทำไมถึงลืมได้เร็วปานนี้
เลิกงี่เง่าได้แล้ว
จะอยู่ซ้ำชั้น แล้วเพื่อนๆได้เลื่อนชั้น
ชอบแบบนั้นมั้ย
ตั้งสมาธิ อีชาน มีสมาธิหน่อย
เลิกงี่เง่าที แล้วแก้คำสะกดให้ถูก
- ไม่ - ว่าไงนะ
- ไม่ ไม่ ไม่ - อีชาน อีชาน
พี่โยฮาน พี่โยฮาน
พี่โยฮาน
นอนได้แล้ว อีนุ พี่เหนื่อยแล้ว ไม่มีนิทานเล่าให้ฟังหรอก
พี่โยฮาน วันนี้ผมหนีออกจาก รร.
ว่าไงนะ
- ผมปีนรั้วโดดออกไป - ตอนไหน
- หลังคาบเรียนแรก - ทำไมล่ะ
ผมไม่ได้ทำการบ้านคณิตฯ และไม่ได้ให้พ่อแม่เซ็นต์ใบเกร็ด
แล้วไปไหนมา
ไม่ได้ไปไหน แค่เดินชมรอบๆ ท้องถนน
บนท้องถนน คนเดียวเนี่ยะนะ
คนเดียวนี่แหละ
นายก็รู้มันอันตรายแค่ไหน เกิดอะไรไม่ดีขึ้นได้ทุกเมื่อ
นายอาจจะเจออุบัติเหตุ หรือโดนลักพาตัว
ปาป๊าก็ไม่อยู่ด้วย ซื่อชะมัด
บอกแม่รึยัง
- ให้พี่บอกมั้ย - ไม่ ไม่
แล้วจะเอาไง
- เขียนใบลาให้ผมหน่อยนะ - ไงนะ
ใบลา
ไม่ ไม่ ไม่ พี่ไม่เขียนใบลาปลอมหรอก
นอนได้แล้ว พรุ่งนี้พี่จะบอกแม่
พี่โยฮาน ขอร้องล่ะ
นะครับ พี่โยฮาน ขอร้องล่ะ
ใบลาป่วยครับ คุณครู
ตอนนี้เป็นไงบ้าง
99 องศาเลย ไปได้
เด็กๆ ข้อสอบคณิตฯ
คะแนนวันนี้จะนับรวมในคะแนนปลายภาค ฉะนั้นจงตั้งใจ
หยิบหนึ่งชุด แล้วส่งต่อที่เหลือ
กัปตันอีชานผู้กล้าหาญ ดำเนินภาระกิจที่เป็นไปไม่ได้
ภารกิจคือ ทวงคืนดาวเคราะห์ที่ 3 จากดวงอาทิตย์ ดาวโลกนั่นเอง
แล้วกระชากเข้าชนดาวเคราะห์ที่ 9 ในระบบสุริยะ ดาวพลูโต
สามเข้าชนเก้า
พระเจ้าช่วยกล้วยทอด
ดาวอังคารอันเร่าร้อนจะเผา กัปตันอีชานให้เสียดาวโลกไป
ฉันช่วยโลกได้แล้ว
หวัดดี จูปีเตอร์ บาย จูปีเตอร์
ไง ดาวเสาร์ สนุกล่ะสิ บาย
เก้า เก้า เก้า
ดาว 3 พร้อมแล้วที่จะเข้าชนดาว 9
พลูโตถูกทำลายแล้ว มันไม่ใช่ดาวเคราะห์อีกต่อไปแล้ว
เข้าใจแล้ว กัปตันอีชานผู้กล้าหาญ ทราบคำตอบแล้ว
คำตอบของ 3 คูณ 9 ก็คือ 3 นั่นเอง
หมดเวลา
อีชาน ข้อสอบเป็นไงบ้าง
ตื่นเต้นดีออก
ขอบคุณ โยฮาน
อีนุ ปาป๊ากลับมาแล้ว
- ปาป๊า กลับมาเมื่อไหร่ครับ - เมื่อคืน ตอนลูกหลับ
- บาย ปาป๊า บาย อีนุ - บาย
- เอาไรมาฝากผมบ้างครับ - โน่น
สตรอเบอร์รี่
- แล้วของโยฮานล่ะฮะ - เหมือนกัน
แค่นั้นเหรอฮะ
เอาไปล้างก่อน
อีชาน อีชาน
อีชาน
ปาป๊า
ปาป๊า พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ ไปพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำนะ
ปาป๊า
นะฮะ ปาป๊า วันนี้เราไป พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำนะ โอเค?
มายา วันพฤหัสอีชานป่วยเหรอ
ดูนี่ ใบลาป่วย
ฉันไม่ได้เขียนนะ
อีชาน มานี่
มานี่เร็ว
อีชาน มานี่เดี๋ยวนี้
มานี่
นี่อะไรกัน ใบลานี้หมายความว่าไง
บอกมา ไม่งั้นจะตีให้เจ็บเลย
ไม่ต้องมาหลบหน้า
มองมาที่ตาพ่อแล้วตอบมา
วันพฤหัส แกไปอยู่ไหน
- ฉันเอง ลูกไปไหนมา อีชาน - ไปไหน
- บอกแม่เร็ว อีนุ - ตอบสิ โธ่เอ้ย
- มันว่าไงนะ - หนีเรียน
อะไรนะ แกหนีเรียนรึ
หนีเรียนแล้วแกไปไหนมา บอกมา
ไปไหนมา ไปไหน
- ถนน - ถนนอะไร
เส้นไหน ไปกับใคร
- คนเดียว - คนเดียว? แกบ้าไปแล้วเหรอ
บ้าไปแล้วรึเปล่า เร่ร่อนกลางถนนคนเดียว
รู้บ้างมั้ยจะเกิดอะไรขึ้น ไอ้ซื่อบื้อ
เกิดบ้าไรขึ้น คุณก็รู้งั้นรึ
ถ้ามันหายไป แล้วเราจะไปหามันที่ไหน
แล้วใครเขียนนี่ ใครเขียนใบลานี่
แกเขียนไม่ได้ ไอ้ปัญญาอ่อน ถ้าแกเขียนได้ป่านนี้แกเจริญไปแล้ว
- อีชานใครเขียนใบลานี้ - บอกมาใคร
อีชาน ถามครั้งสุดท้ายแล้วนะ
ใครเขียนใบลานี่
บอกมาใครเขียนนี่ บอกมา
จะการบ้านหรือการโรงเรียน ไม่มีอะไรดีขึ้นเลย
เหมือนปีที่แล้วเป๊ะ
หนังสือก็ยังเป็นศัตรูของเขา
จะให้อ่านหรือเขียนก็เหมือนเป็นการลงโทษอีก
บางทีเขียนภาษาอังกฤษ อย่างกับภาษารัสเซีย
เขาก็ยังทำผิดในเรื่องเดิมๆ
ไม่เคยใส่ใจเลยไม่ว่าเรื่องใดก็ตาม
ขอออกไปเข้าห้องน้ำตลอด
"ผมหิวน้ำ ผมปวดฉิ๊งฉ่อง"
หิวน้ำ ฉิ๊งฉ่อง หิวน้ำ ฉิ๊งฉ่อง การเล่นโง่ๆของเขารบกวนทุกคนเลย
คุณน่าจะได้เห็นใบเกร็ดนะ ได้ 0 ทุกวิชา
คุณส่งใบเกร็ดมาให้แล้วเหรอ
ให้พ่อแม่เซ็นต์ให้ไง แต่ไม่ได้รับกลับมาเลย
มีใบส่งไปให้เซ็นต์ ขอบอกเลย คุณ อาวาสตี้
ที่จริงฉันส่งเพื่อขอพบคุณโดยเฉพาะเลย
ดูนี่ค่ะ คะแนนสอบคณิตฯ
สามคูณเก้า เท่ากับสาม แค่นั้น
เขาไม่แตะข้ออื่นๆที่เหลือเลย
ใครจะเชื่อว่านี่คือน้องชายโยฮาน
- คุณ อาวาสตี้ - ครับ
ปีที่สองของเขาแล้วกับชั้นป.3
ดูจากคะแนนแล้ว ฉันไม่อาจจะช่วยคุณได้อีกแล้ว
บางทีเขาอาจจะมีปัญหา
- หมายความว่าไง - เขาอาจจะ...
กับเด็กบางคน โชคไม่ได้เข้าข้าง สำหรับพวกเขานั้น มีรร.พิเศษที่รองรับ
ออกไป ฉันไม่อยากได้ อย่าขวางทาง
ไอ้พวกไร้ค่า
แม่นั่นคิดว่าลูกชายผมปัญญาอ่อน
แล้วควรส่งไปอยู่โรงเรียนพิเศษ
เด็กตั้งหกสิบกว่าคนในชั้นเรียน ครูจะเอาใจใส่กับทุกคนได้ยังไง
ไม่สมเหตุเลย
ปัญญาอ่อนชะมัด
ฉันพลาดอะไรไป
ฉันสละงาน อาชีพตัวเอง
ฉันสอนลูกด้วยตัวเอง ทุกวันก็มีแต่ "อีชาน อีชาน"
ไม่ มายา ไม่ใช่ความผิดคุณ
เขาจะไม่เรียนรู้ด้วยวิธีนี้หรอก
โอเค ผมจะถึงที่นั่นตอนเช้าครับ
ขอบคุณมาก ซูเรช ขอบคุณมากๆ ฝันดีครับ
เรียบร้อย
แต่กลางภาคเรียนเนี่ยะนะ
ลุงของซูเรชเป็นผู้ดูแลเอง ผมจะจ่ายค่าเรียนพรุ่งนี้เลย
ไม่ ผมไม่ไปหรอก
อีชาน หุบปากแล้วกินข้าวซะ และอย่ามาเสียงดัง
ให้เขาจบปีนี้ก่อนแล้วค่อย...
- เขาไม่เคยจากฉันไปไหนเลย - ถึงเวลาเขาต้องเรียนรู้แล้ว
ไม่ได้ยินที่ผอ.บอกรึไง พวกเขาจะไม่เลื่อนชั้นให้
ทีนี้เราจะไปหาที่ไหนได้ล่ะ
ดู ดูที่มันจ้องซิ
แทนที่สีหน้าจะเศร้า
ที่รร.ประจำ เขาจะสอนแกให้ปฏิบัติตัวดี
วันนี้เพิ่งให้โยฮานปลอมแปลงใบลา แล้วต่อไปล่ะ
เชื่อผม เราไม่มีเงินพอจ่ายค่าเรียน แต่เราจะหาทาง
เราจะไปหลังประเพณีดิวาลี
ปาป๊า ขอล่ะครับ อย่าส่งผมไปเลย
ผมไม่อยากไปเรียนที่รร.ประจำ
ปาป๊า ผมไม่อยากไปอยู่รร.ประจำ
แม่ครับ ช่วยบอกปาป๊าที ผมไม่อยากไปอยู่รร.ประจำ
- ผมไม่อยากไปครับ - โอเคๆ เงียบก่อนนะ
มาม๊า มาม๊า
- อีชาน อีชาน - มาม๊า
อีชาน เร็ว เร็วเข้า อีชาน
อีชาน อีชาน
อีชาน วิ่งเร็ว
วิ่งเร็วหน่อย อีชาน
อีชาน แม่อยู่นี่ อีชาน ตื่นเร็ว
- มาม๊า - ไม่เป็นไร
ผมไม่อยากไปอยู่รร.ประจำ
- ลูกต้องไป - ผมไม่อยากไป
- อีนุ มันไม่ได้แย่ขนาดนั้น - ผมไม่อยากไปที่นั่น
- แม่เข้าใจ... - ผมจะพยายามครับ ดูนะ A B C D
มาม๊า ผมจะขยัน ผมเรียนรู้ได้อีกเยอะ
ผมจะไม่ขอดอกไม้ไฟ ไม่ขอไปดูดิวาลีก็ได้
ผมไม่อยากไปอยู่รร.ประจำ มาม๊า
ไม่จุดพลุเล่นหน่อยรึ กลัวจะได้ไปรร.ประจำล่ะสิ
- เหอะหน่ะ ยอมรับเหอะ - ฉันไม่ได้กลัว
เห็นชัดเลย นายกลัวอยู่
- ฉันไม่ได้กลัวเว้ย - นายกลัวแน่ๆ ฉันรู้ดี
- เห็นมั้ย ฉันไม่ได้กลัว - ทำบ้าอะไรของนาย
นายมันบ้าไปแล้ว
ฉันไม่ได้กลัวเว้ย
พ่อเธอบอกฉันว่า เธอเป็นเด็กดื้อรั้น
เรามาทำข้อตกลงกัน
รร.ประจำแห่งนี้ เราอยู่ได้ด้วยกฎข้อนึง
ฝึกฝนให้หนัก
ไม่ต้องห่วงครับ คุณอาวาสตี้
ที่นี่เราทำให้ลิงน้อยเชื่องมาเยอะ
ไปเร็ว เราสายแล้ว
เสร็จงานรึยัง
มาเร็ว
ฉันไม่เคยบอกท่านเลย
ว่าฉันนั้นกลัวความมืดมากแค่ไหน
ฉันไม่เคยบอกท่านเลย
ว่าฉันนั้นรักท่านมากเพียงใด
ไปที่ห้องพักซะ แล้วเปลี่ยนชุดเพื่อทานมื้อค่ำ
แต่ท่านนั้นรู้ดีใช่มั้ย แม่จ๋า
แม่รู้ทุกอย่าง
แม่จ๋า
อย่าปล่อยฉันทิ้งในฝูงชน
ฉันไม่อาจหาทางกลับสู่บ้าน
อย่าส่งฉันไปที่ที่แสนไกล
ที่ที่แม่จะลืมฉันไป
ฉันมันไม่ดีใช่มั้ย แม่จ๋า
ฉันไม่ดีใช่มั้ย
เธอยังไม่เปลี่ยนชุดอีก เปลี่ยนชุดเร็ว
เร็วเข้า
สามทุ่มแล้ว ได้เวลาปิดไฟ
ฝันดีครับ
เมื่อถึงคราวที่ปาป๊าเหวี่ยงฉัน
ลอยสูงกลางอากาศ
ฉันมองหาแต่แม่
หวังว่าแม่นั้นจะมารับฉันไว้
ฉันจะไม่บอกเขา
แต่ฉันกลัวเหลือเกิน
ฉันจะไม่เผยมันออกมา
แต่ใจฉันจมลงไป
แม่รู้ทุกอย่างใช่ไหม แม่จ๋า
แม่รู้ทุกอย่าง
แม่จ๋า
ฉันไม่เคยบอกแม่เลย
ว่าฉันนั้นกลัวความมืดมากแค่ไหน
ฉันไม่เคยบอกแม่เลย
ว่าฉันนั้นรักท่านมากเพียงใด
แต่แม่นั้นรู้ดีใช่มั้ยแม่จ๋า
แม่รู้ทุกอย่าง
แม่จ๋า
อะไรกัน ยังไม่แต่งตัวไปเรียนอีก ดูไทด์เธอสิ
แม่เธอไม่ได้สอนอะไรเลยเหรอ
เด็กๆ นี่คืออีชาน นันด์คีชอร์ อาวาสตี้
เดินมาข้างหน้าหน่อย หยิบกระเป๋ามาด้วย
จากนี้ไป เธอจะนั่งตรงนี้ ตรงหน้าคุณครู
ข้างๆ ราจาน ดาโมดาราน
ราจาน ดาโมดาราน มักจะได้ที่หนึ่งประจำ
การมีเขาเป็นคู่หูคงจะมีผลดีต่อเธอ มั้งนะ
เข้าใจนะ นั่งลงได้
หัวข้อวันนี้คือ การตีความบทกวีนิพนธ์
หน้า 28 หัวข้อ "ทัศนียภาพ"
ราจาน ดาโมดาราน เธอจะเป็นผู้อ่านบทกวี
ส่วนอีชาน นันด์คีชอร์ อาวาสตี้ เธอจะเป็นผู้อธิบายความหมาย
ได้นะ เริ่มเลย ราจาน
"ทัศนียภาพ"
เมื่อฉันมอง จากบนนี้ เห็นฟ้ากว้าง สีสดใส
ผืนโลก ที่เต็มไป ด้วยเมฆหมอก ฉันจ้องมอง มิอาจบอก
จนพบเจอ ช้างโกรธกริ้ว จ้องจะฆ่า
หรือสหายข้า กระโจนลง ใต้น้ำลึก
ไม่ว่ากริ่ง ก้อนหิน หรือดินทราย
ตาแก่เฒ่า ถือไม้เท้า คอยสั่งเจ้า ให้ถอยห่าง
จนกระทั่ง ฉันได้รู้ เธอคือใคร
เราเห็นเธอ ดั่งเธอเป็น เฉกเช่นเจ้า แม่น้ำเอย
สุดยอดไปเลย
ทีนี้ อีชาน นันด์คีชอร์ อาวาสตี้ อธิบายความหมายบทกวีหน่อย
สิ่งที่ตาเห็น เราสัมผัสได้
และสิ่งที่ตามองไม่เห็น เราสัมผัสไม่ได้ว่ามีอยู่จริง
แต่บางทีที่ตาเห็น
มันไม่ได้มีอยู่จริง
และสิ่งที่ตามองไม่เห็น มันมีอยู่จริง คือว่า...
"มีจริง ไม่มีจริง" มั่วอะไรของเธอ
มินู พาเทล เธออธิบายหน่อย
เมื่อผู้ประพันธ์มองลงไปที่แม่น้ำ เขามองเห็นภาพสะท้อนของท้องฟ้า
ใช้วัตถุต่างๆ เช่นก้อนหิน เพื่อทำลายภาพสะท้อนนั้น
จึงรู้ว่ามันเป็นแม่น้ำนี่เอง
เยี่ยม ยอดเยี่ยมมาก มินู พาเทล นั่งลงได้
ผู้ประพันธ์บอกว่า...
นายอธิบายความหมายที่ถูกต้องของบทกวี
คนอื่นก็แค่ตอบตามที่พวกเขาได้เรียนมา
ครูทีวาริ ก็เข้มงวดเกิน
จำไว้ว่าเขาพูดอะไร ก็พูดตามเขาไป
นายเข้ามาเรียนกลางภาคได้ยังไง
คือปาป๊าฉัน...
มาเหอะ เรามีเรียนศิลปะต่อ
นายได้ที่หนึ่งตลอด
แล้วทำไมพ่อกับแม่ถึงส่งนายมาที่นี่
หมายความว่าไง
ฉันหมายถึงส่งนายมาที่ รร.ประจำเพื่อลงโทษ
ฉันไม่ใช่เด็กประจำ พ่อฉันเป็นผู้จัดการทรัพย์สินที่นี่
ฉันอยู่กับพ่อแม่ ย่านที่พักของพนักงาน
และขอบอกให้นะ เด็กทุกคนไม่ได้ถูกส่งมาที่นี่เพื่อโดนลงโทษ
เด็กๆ เปิดสมุดร่างของพวกเธอ แล้วหยิบดินสอขึ้นมา
ดีมาก ทีนี้ไม่ต้องใช้ไม้บรรทัดช่วย ให้ทำตามรูปนี้
ฉีกให้ได้เส้นตรงเป๊ะ ไม่งั้นจะโดนเขกห้าที
เฮ้ไอ้เด็กใหม่
มองไปที่กระดานดำ บอกมาว่าฉันทำจุดไว้ตรงไหน
บอกจุดมา ไม่ต้องมายืนมองเป็นนกฮูกตาโต
ไม่ต้องหัวเราะ
บอกมาฉันทำจุดไว้ตรงไหน เร็วเข้า
ผมไม่เห็นครับ
เธอไม่เห็นงั้นรึ เธอมองไม่เห็นจุด
- สาธิต บัทก้า - ครับผม
มานี่ที แล้วชี้ให้มันดูว่า ครูทำจุดไว้ตรงไหนบนกระดานดำ
ทีนี้เห็นรึยัง
ดีมาก มานี่หน่อย
เร็ว
ขอห้าที เผื่อสมาธิเธอจะไม่หนีเที่ยวอีก ยื่นมือออกมา
กำหมัดไว้
ไปทำงานที่ครูให้ซะ
ครูขอรูปทรงแบบเป๊ะๆ ไม่งั้นมืออีกข้างจะโดนห้าที
ไป
หน้า...เดิน
ซ้าย ขวา ซ้าย ซ้าย ขวา ซ้าย
อีชาน เธอทำอะไร แถวหยุด
เธอไม่ทำตามคำสั่งการเดินแถว
ไป ออกไป
หน้า...เดิน
คำนามคือคำขนานนาม คำสรรพนามใช้แทนคำนาม
คำคุณศัพท์นั้นใช้ขยายคำนาม คำกิริยาแสดงอาการของคำนาม
คำวิเศษณ์นั้นช่วยขยายคำกิริยา
คำเชื่อมคอยเชื่อมสองประโยคเข้าด้วยกัน
คำบุพบทใช้เพื่อบอกตำแหน่ง ของคำนามกับสรรพนาม
และคำอุทานก็คือคำที่เอ่ยออกมา เพื่อแสดงความรู้สึก
เข้าใจมั้ย ดช.อีชาน นันด์คีชอร์ อาวาสตี้
ทำไม
ทำไมถึงไม่เข้าใจ
ปัญญาอ่อน
ทำไมถึงทำไม่ได้
มีปัญหาอะไรรึ
ทำไมถึงโง่เยี่ยงนี้
มีปัญหาอะไรรึ
ทำไมถึงโง่เยี่ยงนี้
ทำไมคณิตฯ ถึงได้ศูนย์ และโดนลงโทษทุกวัน
แกรมม่าน่าเห็นใจ สะกดคำมิเคยถูก
นายเป็นบ้ารึไง
ปัญญาอ่อน งี่เง่า
เกียจคร้าน บ้าบอ
ปัญญาอ่อน เฮ้ งี่เง่า
เกียจคร้าน บ้าบอ
แต่งประโยคมั่ว ตอบไม่เคยถูก
ทำไมไม่พยายาม
ทำไมถึงไม่เข้าใจ
มีปัญหาอะไรรึ
ทำไมถึงโง่เยี่ยงนี้
นายมันไอ้ขี้แพ้ ลายมือนายหรือไก่เขี่ย
การบ้านก็ไม่เสร็จ ทำไมสมาธิหลุดลอยไป
ทำไม
ปัญญาอ่อน งี่เง่า เกียจคร้าน บ้าบอ
เด็กคนนี้ทำให้ทุกคนเป็นบ้าได้
ใครก็ได้ช่วยโทรเรียกพ่อเขาที
มีปัญหาอะไรเหรอคะ คุณลูกค๊ะ
ราชาปัญญาอ่อน
คะแนนแย่ ผลสอบห่วย
ภูมิศาสตร์ทำนายมึนงั้นรึ ตอบหน่อยๆ
มีปัญหาอะไรรึ
ขอเขกมือห้าที
ทำไมถึงโง่เยี่ยงนี้
มีปัญหาอะไรรึ
ทำไมถึงโง่เยี่ยงนี้
ปัญญาอ่อน
อีชาน อีชาน
อีชาน เปิดประตู
โยฮานมาด้วย พี่อยากคุยกับลูกนะ
- คุยกับเขาเร็ว - อีนุ แชมป์ เปิดประตูเร็ว
- อีนุ - อีชาน เปิดประตูหน่อย
อีชาน
อีชาน หยุดนะอีชาน
เป็นอะไรไป แชมป์
กลับกันเถอะ ได้รับอนุญาตจากครูประจำตึกแล้ว
อีนุ
อย่าโกรธให้กันเลย
มาเร็วไปกันเถอะ
ครับ ขอเตียงเสริมอันนึง
แชมป์ ดูพี่มีอะไรจะให้ สีน้ำ 24 สีเชียวนะ
ตีเลยตอนมันลอยขึ้น เยี่ยมมาก มีสามธิเข้าไว้
ดวงตาฉันที่ว่างเปล่า
พร้อมน้ำตาที่ไหลริน
ความเงียบงันเข้าปกคลุมในหัวใจ
ไม่มีแล้วความเจ็บปวด ไม่เหลือแม้ความรู้สึก
ทุกอย่างได้จากไปเหลือไว้เพียงความว่างเปล่า
แม่รู้ดีทุกอย่างใช่มั้ย แม่จ๋า
แม่รู้ดีทุกอย่าง
อีชาน นายทำอะไรบนนั้น ทำบ้าอะไร ลงมานะ
นายปีนขึ้นบนนั้นทำไม
มาเร็ว เราสายแล้ว
เป็นอะไรไป
ไม่รู้เหรอว่าเขาไม่อยู่แล้ว
ครูฮอลก้าไปสอนพวกนิวซีแลนด์วาดรูปแล้ว
มีครูอัตราจ้างมาสอนแทนเขา
ฉันหวังว่าเขาคงจะไม่เป็นเหมือนครูฮอลก้า
มา เราสายแล้ว มาเร็ว
ดูสิ นั่นต้นไม้หรือเปล่านะ
หรือพ่อหนุ่มใต้ผ้าคลุม
ดูสิ นั่นต้นไม้หรือเปล่านะ
หรือพ่อหนุ่มใต้ผ้าคลุม
ฝนตกอยู่ใช่มั้ย
หรือท้องฟ้าเผลอลืมปิดวาล์วน้ำ
โลกนี้อยู่ที่เราสร้างมัน
ไม่ไกลเกินสายตาผู้หยั่งเห็น
ปล่อยจิตให้ล่องลอย
กางีปกออกมา
ให้ความสดใสได้โบยบิน
มาเร็ว มาวาดฝันกันใหม่
เฮ้เฮๆ เฮเฮ่เฮ๊เฮ่เฮ
ใส่สะโพก ใส่สะโพก
แกว่งตามกัน แกว่งตามกัน
เขย่าขา เขย่าขา
เพลินสบาย เพลินสบาย
ใส่สะโพก แกว่งตามกัน เพลินสบาย
ใครบอกว่าปลาบินไม่ได้
เคยคิดบ้างมั้ย
พระอาทิตย์อาบน้ำทุกวันหรือเปล่า
หรือเขาแค่สระผม แล้วแสร้งทำเป็นสะอาด
ดวงดาวเหล่านี้ส่องแสงระยิบระยับอยู่มั้ย
หรือโกรธกริ้วทะเลาะกันอยู่
ปล่อยจิตให้ล่องลอย
กางีปกออกมา
ให้ความสดใสได้โบยบิน
มาเร็ว มาวาดฝันกันใหม่
เฮ้เฮๆ เฮเฮ่เฮ๊เฮ่เฮ
ใส่สะโพก แกว่งตามกัน
มาเพลิดเพลินกันเถอะ
ทำไมต้องยัดให้เต็มสมอง
ปวดหมอง ปวดหมอง
แค่พริบตา สมองก็ว่างเปล่า
สมองว่างเปล่า สมองว่างเปล่า
ไปเลย ปลดล็อคประตู
ปลดล็อคประตู ปลดล็อคประตู
แล้วกางีปกออกด้วยใจกล้า
กางีปกออก กางีปกออก
ฉันกับเธอ ฉันกับเธอ
เธอกับฉัน เธอกับฉัน
เธอกับฉัน เราด้วยกัน
บัม บัม ชิค บัม บัม ชิค
บัม บัม บัม
ใส่สะโพก แกว่งตามกัน
มาเพลิดเพลินกันเถอะ
ทำไมโลกใบนี้ถึงได้สวยสดใส
เคยสงสัยบ้างมั้ย
ลองคิดดูหากมีใครใช้สีสันนี้ด้วยความรัก
เพื่อแต่งเติมโลกของตนให้สดใส
จักรวาลของเราช่างสวยงาม
ฉันว่าพระผู้สร้างต้องเป็นจิตรกร
ปล่อยจิตให้ล่องลอย
กางีปกออกมา
ให้ความสดใสได้โบยบิน
มาเร็ว มาเร็ว
มาเร็ว มาวาดฝันกันใหม่
ใส่สะโพก แกว่งตามกัน
มาเพลิดเพลินกันเถอะ
ใส่สะโพก แกว่งตามกัน
มาเพลิดเพลินกันเถอะ
ใส่สะโพก แกว่งตามกัน
มาเพลิดเพลินกันเถอะ
เอาไปเลย นี่ให้เธอ นี่ให้เธอ แล้วก็เธอ
วาด เขียน เอาตามที่ใจชอบเลย
ครูจะเอาพวกนี้ไปเก็บก่อนนะ แล้วจะกลับมา
จะให้เราวาดอะไรครับครู บนโต๊ะไม่เห็นมีอะไรเลย
โต๊ะนี่เหรอ
โต๊ะตัวนี้เล็กเกินไป สหายข้า
เล็กเกินกว่าจะบรรจุ โลกอันสวยงามในความคิดเธอ
จงเปิดหน้าต่างแห่งความคิด แล้วค้นหารูปภาพอันสวยงาม
ดึงมันออกมา แล้วตอกมันลงบนแผ่นกระดาษ
ลุยเลย ขอให้สนุก ไม่มีใครหยุดพวกเธอได้
เป็นอะไรรึเปล่า
มองหาแรงบันดาลใจอยู่งั้นรึ
ไม่มีปัญหาไม่ได้รีบอยู่แล้ว
เป็นอะไรไป
การวาดไม่ได้ดึงดูดเธอเหรอ
เธอชื่ออะไร ลูกชาย
ครูครับ เขาชื่ออีชาน อาวาสตี้
ขอบใจมาก
ไปไหนมา ห๊า เธอไปเที่ยวไหนมา
แม่เธอเพิ่งโทรมา
ไปสิ ยืนรอใกล้ๆ แม่เธอบอกจะโทรมาอีก
- ฮัลโหล - อีชานอยู่มั้ยค่ะ
- ครับๆ รอแป๊บนะ - ขอบคุณค่ะ
สายถึงเธอ
ฮัลโหล อีนุ
อีนุ คุยกับแม่หน่อย
ฟังนะ อีนุ วันเสาร์นี้เราไปเยี่ยมไม่ได้
พี่ชายลูกต้องแข่ง เทนนิสระหว่างรร.รองชิงฯ
แม่รู้ว่าหนูโกรธแม่มาก
แม่ไม่ดีเอง เป็นแม่ที่แย่มาก
แม่ขอโทษที อีนุ แต่บอกหน่อยซิ แม่ทำอะไรได้บ้าง
พี่ชายลูกเขาวิตกกับนัดชิงฯ มากๆ
ลูกคุยกับพี่ชายหน่อยนะ
คุยกับพี่นะ แล้วอวยพรให้พี่เขาหน่อย
ฮัลโหล อีนุ ฮัลโหล อีนุ ยังอยู่มั้ย
อีนุ
พี่คงคิดถึงนายมากเลยตอนแข่งนัดชิงฯ อีนุ ฮัลโหล
ฮัลโหล อีนุ อีนุ
คุยกับมาม๊าหน่อยลูกรัก ตอบแม่หน่อย
อีนุ
ฮัลโหล ฮัลโหล
- คุณผู้หญิงครับ เขาไปแล้ว - เขาไปแล้วงั้นรึ
ครับผม ขอโทษทีครับ
เกิดไรขึ้นครับ
เขาไม่คุยเลยสักคำเดียว
เราจะไปหาเขาอาทิตย์หน้า ไม่ต้องห่วงหรอก
ทำไมถึงวางที่นั่น
- งานวาดของเด็กๆ - แล้วไงอ่ะ ฮอลก้าไม่เคยเก็บตรงนั้น
- ที่นั่นใช้เก็บแต่หนังสือ - แล้วจะให้ผมเก็บที่ไหน
คืนให้เด็กไปสิ ไหนๆ ก็ไม่ได้ใช้แล้ว
ในคาบเรียนพาเด็กทำอะไรอ่ะ อย่างกับตลาดนัด
พวกเขาก็เป็นแค่เด็กครับ จะเอาอะไรมากล่ะ
ถ้าในชั้นเรียนศิลป์เด็กไม่สามารถถ่ายทอดตัวเอง แล้วจะให้ชั้นเรียนไหนช่วยอีก
หลักการง่ายๆ คือ ครูใหญ่ต้องการให้เรียนหนักๆ
ฝึกฝนเข้าไว้
ได้ยินมาว่าเธอเพิ่ง สมัครเข้าสอนเมื่อวันนี้
แต่ก็กล้าใช้ขลุ่ยในชั้นเรียนทันที
ใช่ ผมเพิ่งสมัครและใช้ขลุ่ยในชั้นเรียน เด็กๆ แฮปปี้ ผมก็แฮปปี้
แต่เด็ก รร.นี้ไม่เหมือนกับเด็กที่อื่นนะ
อย่างเด็กที่ไหนล่ะ
นายสอนที่รร.ทิวลิปส์ใช่มั้ย
พิการทางจิต เด็กไม่ปกติ
ที่รร.นั่นนายจะทดลองแบบไหนก็ได้ มันก็ไม่มีผล
เด็กพวกนั้นไม่มีอนาคตอยู่แล้ว
พูดจริงนะ นิคม นี่มันโรงเรียนปกติ
วิธีสอนของนายแบบร้องๆ เต้นๆ เลิกใช้กับที่นี่เหอะ
เราอบรมเด็กๆ ให้ทันต่อโลก เน้นการแข่งขัน
เด็กต้องแข่งกัน เพื่อความสำเร็จ เพื่ออนาคต
คำขวัญประจำโรงเรียนคือ "รับคำสั่ง หมั่นฝึกฝน ทำงานหนัก"
ความสำเร็จขึ้นอยู่กับสามเสาหลักนี้
รากฐานของการศึกษาทั้งปวง
ฮิตเลอร์ จงเจริญ
ครูทีวาริ คุณต้องเรียนเยอรมันแล้วล่ะ
เกิดไรขึ้น อีชาน
โอเค โอเค ครูขอโทษ ไม่เป็นไรนะ
เฮ้ ฟังนะ เพื่อนเธออยู่ไหน
ไม่รู้เหมือนกันครับ เมื่อกี๊ยังอยู่ที่นี่ เขาเพิ่งหายไป
เขาคงเห็นครูศิลปะเข้ามาหล่ะมั้ง
ไม่หรอกครับ เขาอาจไปกินข้าวเที่ยง ที่ห้องอาหารครับ
- โทษที ครูลืมชื่อเธอ - ราจาน ดาโมดาราน ครับ
ราจาน ไหนบอกครูหน่อย ว่าเกิดอะไรขึ้นกับอีชาน
หมายถึง?
มีอะไรกวนใจเขารึเปล่า ดูเขามักจะจะกลัวๆ อยู่เสมอ
- เขาอยากกลับบ้านครับ - ทำไมล่ะ
- เขาเป็นเด็กใหม่ครับ - มาเรียนกลางภาคเหรอ
เขามีปัญหา
ไม่ว่าจะพยายามเท่าใด ก็ไม่อาจอ่านหรือเขียนได้
เขาถูกทำโทษตลอด สมุดเขาก็มีแต่รอยผิด
ทำไงดีล่ะ
เฮ้ อ่อนไหวอีกแล้วนะ
- มนุษย์นี่หนอ.. - ใช่ ต่ำช้ากว่าปีศา์จอีก
แถมตาบอด ไม่รู้สึกถึงความงามภายใน
แล้วคุณเจอใครที่นั่นล่ะคะ
ตัวผมเอง
มองเห็นตัวเองผ่านกระจกเงา หลังจากหลายปีผ่านไป
คุณเลยมองตัวเองในกระจก
ฉันบอกคุณเสมอ เป็นเรื่องดีที่จะเริ่มวันใหม่
จาบีน เขาต้องการความช่วยเหลือ
ใครคะ
ใครต้องการความช่วยเหลือคะ ราม
มีเด็กคนนึงที่รร.นั่น แปดถึงเก้าขวบ
เขาไม่พูดเลยสักคำ หดหู่ใจอย่างสิ้นเชิง
สายตาของเขาเหมือน... เหมือนร้องขอความช่วยเหลือ
ผมกลัวว่าเขาจะไปไม่รอด
- พี่ชาย พี่ชาย - เฮ้ ประดีอูมน่า
- พี่ชายได้เวลาซ้อมแล้วครับ มาเร็ว - ได้เลยไปกัน
เฮ้ ซาฮีล มาซ้อมกัน
- เหลือเวลาอีกแค่สองวันนะครับ - ใช่แล้ว มาเลย
วันนี้ ให้เราเปิดหน้าต่างของหัวใจ แล้วมองไปข้างนอก
เพื่อให้เห็นหยดน้ำฝน เพื่อพบเจอพระอาทิตย์ผู้ทรงความรุ่งโรจน์
สายรุ้งทอประกาย จงสุขสันต์ สำราญใจ
"โรงเรียนทิวลิปส์"
ดูพวกเขาสิ ดั่งหยดน้ำค้างใส
แอบอิงอยู่ในใบปาล์ม ของประทานจากสวรรค์
เติบโตเจริญวัย หกล้มและคลุกคลาน
ดั่งไข่มุกละเอียดอ่อน ประกายแสงด้วยรอยยิ้ม
ขอให้เรา อย่าทิ้งพวกเขา
ดาวดวงน้อยบนผืนโลก
ดั่งแสงอบอุ่น ยามกายหนาว
ประดับตนเองด้วยแสงทอง
ขับไล่ความมืดมนออกจากใจ
และให้ความอบอุ่นแก่ใจเรา
ขอให้เรา อย่าทิ้งพวกเขา
ดาวดวงน้อยบนผืนโลก
ยามดึกครั้นหลับนอน
ยามที่ความฝันมาเยือน
ในฝันนั้น นางฟ้าได้ตื่นขึ้น
ดั่งน้ำพุประกายแสง
ดั่งผีเสื้อตอมดอกไม้
ดั่งความรักที่ไม่เห็นแก่ตัว
พวกเขาเป็นดั่งความหวังใหม่
รุ่งอรุณแห่งความฝัน ความสุขชั่วนิรันดร์
ขอให้เรา อย่าทิ้งพวกเขา
ดาวดวงน้อยบนผืนโลก
ในค่ำคืนที่มืดมัว
พวกเขาคือแสงไฟ ขับไล่ความมืด
ดั่งกลิ่นไม้หอมที่ล่องลอย
ดั่งกล้องคาไลโดสโคปหลากหลายสี
ดั่งดอกไม้ที่ลอยถึงฟากฟ้า
เป็นโน้ตขลุ่ยในผืนป่าที่เงียบงัน
พวกเขาสูดดมอากาศบริสุทธิ์
ฟังท่วงทำนองและเสียงเพลงแห่งชีวิต
ขอให้เรา อย่าทิ้งพวกเขา
ดาวดวงน้อยบนผืนโลก
ดั่งชีพจรของละแวกบ้าน
ดั่งต้นอ่อนที่ต้องออกดดอก
ดั่งสายลมของฤดู จับแน่นไว้ในอุ้งมือ
พวกเขาคือการให้พรของคนแก่เฒ่า
ขอให้เรา อย่าทิ้งพวกเขา
ดาวดวงน้อยบนผืนโลก
ค่ะ
สวัสดีครับ ผมชื่อราม ชานการ์ นิคม
ผมเป็นครูที่ปันช์กานี โรงเรียนนิวเอร่า
เชิญค่ะ
- สมุดตอนป.3 ของเขาใช่มั้ยครับ - ค่ะ
- ใครวาดรูปนี้ครับ - อีชานวาดเอง
- อีชานวาดงั้นเหรอ - ค่ะ เขาชอบวาดและระบายสี
บางครั้งฉลาดเหมือนดังผู้ใหญ่
บางทีก็สงบดุจสายน้ำ
หรือถามคำถามที่ไร้เดียงสา
ดั่งเสียงหัวเราะที่ขับไล่ความเงียบ
และรอยยิ้มที่จุดขึ้นบนใบหน้า
พวกเขาเป็นดั่งแสงสวรรค์
ที่ส่องประกายให้โชคลาภ
ดั่งดวงจันทร์ระบำรำกลางทะเลสาบ
เหมือนหัวไหล่ที่คุ้นเคยกลางฝูงชน
เหมือนลำธาร ขับขานเสียงหัวเราะ
เหมือนที่งีบหลับตอนเที่ยงวัน
นุ่มนวลเมื่อสัมผัสด้วยความรัก
เหมือนดั่งเพลงสนุกที่คุ้นหู
ดั่งละอองจากน้ำฝน
ผมขอน้ำดื่มหน่อยครับ
ขอบคุณครับ
ทำไมคุณถึงส่งเขาไปที่อื่น
- ทำไม - เราไม่มีทางเลือก
ปีที่แล้วซ้ำชั้นป.3 คิดดูสิ ป.3 นะ
และไม่มีทีท่าว่าจะดีขึ้น
ลูกชายคนโตผมได้ที่หนึ่งในทุกวิชา แต่กับเด็กคนนั้น...
- คุณคิดว่าปัญหาของเขาคืออะไร - ปัญหาเหรอ ทัศนคติไง จะอะไรอีก
การเรียนเขา ทุกอย่างในชีวิตเขา
มีแต่หายนะ ไม่เชื่อฟัง ดื้อรั้น ไม่เคยฟังกันสักคำ
ผมถามปัญหาเขา แต่คุณกลับเล่าอาการของเขา
คุณจะบอกผมว่าเด็กมันป่วย ผมรู้ดี
แต่อาการป่วยย่อมมีสาเหตุ สาเหตุนั่นคืออะไร
ก็ได้ งั้นนายบอกเรามา บอกมาสิ
ในความผิดพลาดของเขา คุณสังเกตเห็น รูปแบบอะไรมั้ย ที่เขามักจะทำมันซ้ำๆ
รูปแบบเหรอ รูปแบบอะไร ไม่มีอะไรนอกจากความผิดพลาด
แสดงว่าคุณไม่ได้มองเห็นรูปแบบนั้น
ดูนี่นะครับ
'B' แทนตัว 'D' และ 'D' แทนตัว 'B' เขาสับสนระหว่างตัวอักษรที่คล้ายกัน
และตัว 'S' กับ 'R' สลับที่กัน พวกตัวอักษรต่างสลับที่กัน
ดูสิ 'H' 'T' เห็นมั้ย จิตนาการแบบสะท้อนกลับ
คำว่า "สัตว์" ในหน้าเดียวกัน แต่สะกดคำสามแบบ
ไม่ใช่ทุกคำที่เขาจำตัวสะกดผิด
และเขาผสมตัวสะกดของคำที่คล้ายกัน 'T o P' กลายเป็น 'P O T'
'S-o-L-I-D' กลายเป็น 'S-O-I-L-E-D'
ทำไมถึงเป็นแบบนี้ เขาโง่เหรอ หรือขี้เกียจ
ไม่เลย
ตามความคิดผม เขามีปัญหาในการจดจำตัวอักษร
ตอนคุณอ่าน 'A-P-P-L-E' ในหัวคุณสร้างภาพของลูกแอปเปิ้ล
บางที อีชานอ่านคำนั้นไม่ได้ เลยไม่เข้าใจมัน
การที่จะอ่านออกเขียนได้นั้น เสียงของตัวอักษร
รูปทรง ความหมายของคำ ทั้งหมดนี้ต้องเป็นที่เข้าใจ
ความจำเป็นพื้นฐานนี้ อีชานยังไม่เข้าใจเลย
นั่นงี่เง่าสิ้นดี ข้อแก้ตัวของคนไม่อยากเรียนสินะ
คุณช่วยอ่านนี่หน่อยได้มั้ย คุณ อาวาสตี้
ฉันจะอ่านได้ไงกัน ภาษาจีนนะ
- อย่างน้อยก็ลองดูหน่อย สมาธิ - อะไรของคุณ ฉันจะอ่านได้ยังไง
คุณประพฤติตัวไม่เหมาะสมแล้วนะ ทัศนะของคุณไม่ถูกต้อง คุณกำลังขัดขืน
นี่แหละสิ่งที่อีชานเผชิญอยู่
เขาแค่จำตัวอักษรไม่ได้
ความบกพร่องในการอ่าน และเขียนนี้เรียกว่า LD
บางครั้ง LD นี้อาจทำให้เด็ก มีปัญหาอย่างอื่นตามมา
ตัวอย่างเช่น ปัญหาในการเข้าใจ คำสั่งที่ซับซ้อน
เปิดไปหน้า 65 บทที่ 9 ย่อหน้า 4 บรรทัดที่ 2 สับสนแน่นอน
หรือแย่กว่านั้นคือ อาจส่งผลถึงการเคลื่อนไหว
อีชานมีปัญหาเรื่องติดกระดุมเสื้อ หรือผูกเชือกรองเท้ามั้ยครับ
ค่ะ
- โยฮาน เขารับลูกบอลได้มั้ย - ไม่ครับ เขาคุมลูกบอลไม่ได้เลย
นั่นก็เพราะขนาด ระยะ และความเร็วไม่สัมพันธ์กัน
ยิ่งลูกบอลใหญ่ ยิ่งอยู่ไกล ความเร็วก็ยิ่งเพิ่มขึ้น
กว่าเขาจะรู้ตัว รถบัสก็ออกจากสถานีแล้ว
ลองคิดดู
เด็กตัวน้อยแปดถึงเก้าขวบ
อ่านเขียนไม่ได้ ทำกิจกรรมประจำวันไม่ได้
ทำหลายอย่างไม่ได้ ซึ่งเด็กในวัยเดียวกันเขาทำได้สบาย
เขาจะผ่านมันไปได้ยังไง
ในเมื่อความมั่นใจในตัวเอง แตกสลายหมดแล้ว
เขาปกปิดความพร่องตัวเอง ด้วยการขัดคำสั่ง
เอะอะโวยวายไปทั่ว
ทำไมผมต้องเข้าสังคมที่เข้าไม่ได้ ก็แค่บอกไปว่าผมไม่อยากเข้า
นั่นคือสิ่งที่พวกเขาเรียนรู้ตอนเจริญวัย
จิตวิญญาณเขาก็เช่นกัน ป่านนี้คงถูกทำลายสิ้น
ขอโทษที่พูดแบบนั้นแต่ว่า... เขาหยุดวาดรูปไปแล้ว
ช่างน่าเศร้า
ทำไมต้องเป็นอีชานล่ะ
ไม่มีคำตอบที่ตอบได้
เป็นโรคทางระบบประสาท เกิดขึ้นกับใครก็ได้ อาจเกิดจากพันธุกรรม
พูดง่ายๆ เลยก็คือ มีปัญหากับทางระบบประสาทในสมอง
นี่นายจะหาว่าลูกผมไม่ปกติ ปัญญาอ่อนงั้นเหรอ
คุณนี่เป็นคนยังไงกัน
ดูนี่สิ สมองเขาเป็นเลิศ วาดฝันอันสวยงามมากมาย
- เกินกว่าที่เราจะทำได้อีก - แล้วจะได้อะไรจากนั่น
- ทำไมต้องหวังแต่ได้ - แล้วจะให้หวังอะไร
เขาจะโตขึ้นมาเป็นอะไร จะแข่งขันยังไงบนโลกใบนี้
บอกผมที ผมต้องดูแลเขาทั้งชีวิตเหรอ
ผมรู้...
ว่ามีโลกที่ไร้ซึ่งความปรานี และจ้องแต่จะแข่งขันรอเขาอยู่
และโลกบ้าบอใบนี้ ทุกคนจ้องแต่จะเอาตัวเองให้อยู่จุดสูงสุด
ทุกคนหวังแต่ให้ลูกเป็นหมอ วิศวกร นักธุรกิจมหาบัณฑิต
ได้คะแนนสูงถึงจะยอมรับได้ 95.5% 95.6% 95.7%
พอได้น้อยก็ดูหมิ่นว่าให้ ใช่มั้ยล่ะ
ให้ตายเถอะ คิดสิ
เด็กทุกคนต่างมีความสามารถของตน ความปรารถนาของตน ความฝันของตน
แต่ฝันไปเหอะ
นิ้วทุกนิ้วต้องถูกดึงจนมันยืดยาว
ดึงเข้าไปจนมันขาด
เขาบอก... ไม่มีทางเลือก ช่วยไม่ได้
ถ้าชอบการแข่งขันมากนัก ก็ให้ม้าแข่งสิ ทำไมต้องให้เด็กด้วย
มอบภาระเป้าหมายของตัวเอง ให้เด็กๆ แบกรับ...
แย่ยิ่งกว่าใช้แรงงานเด็กอีก
แล้วถ้าเด็กมันรับไม่ไหวล่ะ
เมื่อไหร่ถึงจะรู้ซะทีว่าเด็กทุกคน ต่างมีความสามารถของตัวเอง
ไม่ช้าก็เร็วเมื่อพวกเขาเรียนรู้ ทุกคนย่อมจะก้าวเดินต่างกัน
นิ้วบนมือยังไม่เท่ากันเลย
ส่วนฝันเรานั้นก็คือการดูแลเด็ก ตัวน้อยเหล่านี้ให้ไปถึงัฝ่งฝัน
ดูสิเขายิ้มแล้ว
ไม่ ไม่ ไม่ ห้ามจับนะ
โอเค เสร็จแล้ว ไหนวาดอะไรนะ
วันแรกที่อีชานไปเรียน อุ้ย ตกหลุมครั้งแรก
บาย โอเค บาย
ไม่ร้องนะ มาม๊าอยู่นี่ มาม๊าอยู่นี่แล้ว
อย่าๆ ไม่ต้องร้อง มาม๊าอยู่นี่
จับเขา จับเขาเร็ว
สหายทั้งหลาย วันนี้ครูมีเรื่องจะเล่าให้ฟัง
เย้
เรื่องของเด็กชายคนนึง
กาลครั้งหนึ่ง มีเด็กชายคนนึง ไม่ต้องถามว่าที่ไหน
ที่อ่านเขียนไม่ได้
ไม่ว่าจะพยายามมากแค่ไหน ก็ไม่เคยจำได้เลยว่า X มาก่อน Y
ตัวหนังสือคือศัตรูเขา ที่เต้นรำตรงหน้าเขา
เคลื่อนไหว วน และกระโดดโลดเต้น ทำให้เขาลำบากใจมากๆ
อ่านหรือเขียนทำให้เขาท้อใจยิ่งนัก แต่ใครล่ะที่จะร่วมรับฟัง
สมองเขาไม่แล่น การริเริ่มหยุดชะงักเพราะ ABC ดิสโก้
วันนึง เด็กน้อยก็ล้มเลิก แรงกดดันของการเรียนทำลายเขา
ผู้คนเรียกขันเขาว่าไอ้โง่และขี้แพ้ แต่เขาไม่เคยละทิ้งความเจ๋งในตัวเอง
แล้ววันนึง เด็กน้อยก็ได้รางวัล
ตอนที่โลกรับรู้ถึงทฤษฎีของเขา ทุกคนต่างฉงนใจ
บอกหน่อย พอเดาชื่อเขาได้มั้ย
- อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ - ถูกต้อง ราจาน อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์
นักวิทยาศาสตร์อัจฉริยะ เขาทำโลกสะเทือนด้วยทฤษฎีสัมพัทธภาพ
การเคลื่อนที่แบบบราวน์ ปรากฏการณ์โฟโตอิเล็กทริก
ที่ทำให้เขาได้รับรางวัล โนเบล ไพรซ์ ในปี 1921
ทีนี้ บอกหน่อย นี่คืออะไร
เฮลิคอปเตอร์
ไม่ ไม่ ไม่ นี่ไม่ใช่เฮลิคอปเตอร์ธรรมดา
นักประดิษฐ์ชั้นยอด เลโอนาร์โด ดา วินซี ใครนะ
- เลโอนาร์โด ดา วินซี - ใช่แล้ว
เขาคิดค้นแนวความคิดนี้ ภาพร่างของเฮลิคอปเตอร์
แต่เมื่อไหร่ล่ะ ศตวรรษที่ 15 400 ปีก่อนเครื่องบินลำแรกซะอีก
ว้าว
รู้มั้ยว่าเลโอนาร์โด ดา วินซี ก็มีปัญหาเรื่องการอ่านเขียน
เขาเขียนหนังสือแบบนี้...
- อ่านออกมั้ย - ไม่ครับ
ทีนี้ล่ะ
ชื่อของผมคือ ราม ชานการ์ นิคม
อีชาน ช่วยเปิดไฟให้ครูหน่อยสิ
ผู้โด่งดังคนใดที่ทำให้โลกก้าวหน้า โดยการค้นพบกระแสไฟฟ้า
เอดิสัน
- ทอมัส แอลวา เอดิสัน - ถูกต้องที่สุดอีชาน เยี่ยมมาก
เด็กน้อยคนนี้เขียนหนังสือไม่เคยถูก มานั่งเร็ว
ไม่ต้องปิดหรอก ให้ไฟของเอดิสันส่องแสงมายังพวกเรา
โอเค ทุกคนรู้จักหมอนี่
Abhishek Bachchan
ตอนเป็นเด็ก เขาพบว่ามันยากมาก ที่จะอ่านออกเขียนได้
แต่ดูเขาตอนนี้สิ ร็อคสนั่นโลกเลย
ดูม มาจาเลดูม มาจาเลดูม
ตัวอย่างนี้น่าสนกว่า
ปาโบล ปีกัสโซ จิตรกรเอกของโลก เขาไม่เคยเข้าใจตัวเลข 7
เขาเคยบอกว่า นั่นมันจมูกลุงผมตอนกลับหัว
- ใครคือบิดาแห่งมิกกี้เม้าส์ - วอลท์ ดิสนีย์
ถูกต้อง วอลท์ ดิสนีย์
มีปัญหาเรื่องตัวหนังสือ เขาดิ่งไปทางการ์ตูนทันที
นีล ไดอะมอนด์ นักร้องชื่อกระฉ่อน
ผู้ที่ต้องอาบอายกับผลการเรียน แต่กลับเขียนบทเพลงที่ยอดฮิต
อกาธา คริสตี นักเขียนชื่อดัง
คิดดูสิ นักเขียนผู้อ่านเขียนไม่ได้ในวัยเด็ก
แล้วทำไมวันนี้ครูถึงแบ่งปัน เรื่องพวกนี้กับพวกเธอ
เพื่อให้พวกเธอรู้ว่า มีผู้ล้ำเลิศอยู่รอบตัวเรา
ผู้ซึ่งได้เปลี่ยนแปลงหนทางให้โลกใบนี้
เพราะพวกเขามองเห็นโลก ในทางที่แตกต่างออกไป
ความคิดของพวกเขานั้นลอยอยู่นอกกรอบ และไม่ใช่ทุกคนที่เข้าใจพวกเขา
พวกเขาถูกเยาะเย้ย
แต่นอกเหนือจากนั้น พวกเขาบากบั่น และโลกก็ยกย่องพวกเขา
แด่ผู้น่ายกย่องเหล่านี้ เราขออุทิศคาบเรียนศิลป์นี้ให้
คิดถึงพวกเขาไว้ แล้วมาสร้างอะไรที่แตกต่าง อะไรก็ได้
ใช้อะไรก็ได้ที่หาเจอ กิ่งไม้ ก้อนหิน เศษขยะ ได้หมด
ไปเร็วไปที่สระน้ำกัน
อีชาน รอเดี๋ยว
ราจาน ไปก่อนเลย
รู้มั้ยทุกคนที่ว่านั้น มีอยู่คนนึงที่ครูไม่ได้พูดถึง
อาจเพราะว่าชื่อเขาไม่ได้โด่งดัง
แต่ก็มีปัญหาเดียวกัน
ชื่อนั้นก็คือ...
ราม ชานการ์ นิคม
ครูเองก็มีปัญหาเรื่อง การอ่านเขียนตอนยังเด็ก
พ่อครูไม่เคยเข้าใจครู
เขาหาว่าครูมีข้ออ้างหลีกเลี่ยงการเรียน หรือไม่ยอมเชื่อฟัง
เขาคิดเสมอว่าครูจะล้มเหลวในชีวิต
ไอ้เด็กปัญญาอ่อนนี่ จะสำเร็จอะไรได้บ้าง
ไม่ว่าครูจะเป็นอะไร ครูก็อยู่ตรงหน้าเธอแล้ว
เราไปกันมั้ย
คุณไปบ้านผมมาเหรอครับ
ครูครับๆ
เฮ้ ดูนั่นสิ มันลอยไปแล้ว
- เจ๋ง - มันลอยไปเอง
- เรือนี้จะบินมั้ยน้อ - ว้าว ดูสิ
ใครทำครับ ใครทำ
- ครูใหญ่อยู่มั้ยครับ - อยู่ครับ
เดี๋ยวผมเปิดเอง
อรุณสวัสดิ์ครับ
โอ้ นิคม เข้ามาสิ
ผอ.ครับ ผมอยากคุยเรื่องเด็กคนนึง
อีชาน อาวาสตี้ เด็กใหม่ชั้นป.3
อ้อ ผมรู้แล้ว ครูคนอื่นก็บ่นอยู่เหมือนกัน นั่งก่อนสิ
ผมว่าเขาคงเรียนไม่จบปีหรอก
ไม่นะครับ เขาเป็นเด็กฉลาดมาก
เขามีปัญหาเรื่องการอ่านเขียน เคยได้ยินเรื่องโรค LD มั้ยครับ
- ห๊า โอ้ เข้าใจแล้ว - ใช่ครับ
คุณช่วยชีวิตผมเลยนะเนี่ยะ กำลังคิดหนักเลยว่าจะบอกพ่อเขายังไง
ผู้ได้รับหมอบหมายก็อ้างชื่อเขาด้วย
ดีๆ ถ้างั้นรร พิเศษ น่าจะเหมาะกับ์เขาใช่มั้ย
ไม่ครับ เขาเป็นเด็กที่ฉลาดสูงกว่าเฉลี่ย
เขามีสิทธิอย่างมากเลย ที่จะเรียนรร.ปกติ
ที่เขาขาดก็แค่การช่วยเหลือ อันน้อยนิดจากพวกเรา
นอกจากนี้ เด็กทั่วโลก...
ไม่ว่าจะมีปัญหาอะไร ก็เรียนด้วยกันในรร.ทั่วไป
ที่จริงเด็กๆ จากรร.ทิวลิปส์ มีสิทธิที่จะเรียนตามรร.ทั่วไป
ขอโทษทีนะครับ แต่ผมแค่พูดตามที่กฎหมายบอก
"การศึกษาสำหรับทุกคน" ให้สิทธิ์แก่เด็กทุกคน
โชคไม่ดีนักที่ไม่กี่รร. นำกฎหมายนี้มาใช้
นิคม บอกผมหน่อย เด็กนั่นจะรับมือที่นี่ยังไง
มีทั้งคณิต ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ วิทย์ ภาษา
เขาจะจัดการได้เองครับ ด้วยการช่วยเหลือจากครูอย่างเรา
ครูจะเอาเวลามาจากไหน ใส่ใจเด็กคนเดียวในบรรดาเด็ก 40 คนเหรอ
- ไม่เอาหน่ะ นิคม เป็นไปไม่ได้ - ผอ.ครับ ไม่ใช่เรื่องใหญ่เลย
อาทิตย์นึงสองสามครั้ง ผมจะลุยเอง
นอกจากนั้น เขาจะผ่านวิชาทั้งหมดเอง
เขาจะค้นพบสิ่งที่เขาชอบ
เข้าใจ แต่นอกเหนือจากวิชาที่คุณสอน อย่างอื่นก็ไม่ช่วยอะไร
ไม่ครับ ผมไม่ได้หมายถึงแบบนั้น เด็กทุกคนมีความสามารถของตน
เหมือนที่ ออสการ์ ไวลด์ หยามโลกไว้ว่า...
"ผู้ที่รู้ราคาของทุกสิ่ง และไม่รู้คุณค่าของอะไรเลย"
ขอร้องล่ะครับ ลองดูการวาดรูปของเขาหน่อย
นี่ครับ
ดูสิครับ ดู
รูปที่บรรยายถึงการสู้รบ นายทหารขุดคูแล้วหนีจากด้านหลัง
แนวคิดเป็นเลิศ
ดูการใช้สีด้วยความมั่นใจ กล้าที่จะเทสี เกินคำบรรยาย
และดูนี่ครับ สมุดดีดไม่เหมือนใคร
เรื่องราวตอนแยกห่างจากครอบครัว
ความคิดสร้างสรรค์ จากเด็กคนนึงที่เพิ่งจะแปดขวบ
ผอ.ครับ น้อยคนนักที่จะคิดนอกกรอบ
ขอโอกาสครั้งเดียวครับ เขาต้องการแค่นั้น
ไม่งั้นเขาจะสูญสิ้นความหวังทั้งหมด
แล้วคุณคาดหวังอะไรล่ะ
ณ ตอนนี้ การสะกดคำของเขา ลายมือเขา ควรถูกมองข้าม
ให้เขาได้สอบปากเปล่า
ความรู้ก็คือความรู้ ไม่ว่าจะโดยการพูดหรือเขียน
ในขณะเดียวกัน ผมจะช่วยเรื่องอ่านเขียนของเขาเอง
ผมมั่นใจว่าเขาจะค่อยๆ ดีขึ้น
ไม่รู้สิ
รับคำแนะนำจากครูว่าจ้างแล้ว
หวังว่าเราคงจะไม่ นำความเสียหายเข้ามานะ
'A' apple
'A'...apple
'E' elephant
B
...เสียงเพลงใต้แสงจันทร์...
- ไมคท์ตี้ ไนซ์ - ไมคท์ตี้ ไนซ์?
ดีมาก บวกอีกสาม
เยี่ยม ทีนี้เพิ่มอีกห้า
- หยุดที่เลขอะไร - บวกเจ็ด
ดี ลดลงไปอีกสิบเอ็ด
...แล้วพวกเขาก็ร่วมเดินไปด้วยกัน...
จมูกที่อยู่ท่ามกลางดวงตาทั้งสอง จมูกๆ ทั้งใหญ่เล็ก
ผอ. มีคำถามครับ เคยมีกิจกรรม หลังเลิกเรียนมั้ยครับ เช่นวาดรูป
อะหยังก๊อ
ครู อะไรครับ
แข่งวาดภาพระบายสี สำหรับครู นักเรียน ทุกคนเลย
- หลังเลิกเรียน - ครูอยากให้ทุกคนมาร่วม โอเคนะ
ไม่ ถามจริงๆ อะไรคือเป้าหมายของศิลปะ
เพื่อถ่ายทอดไปยังส่วนที่ลึกที่สุด ความคิดและความรู้สึก
เมื่อคิดถึงความสุข มือเราย่อมจะหยิบไปที่สีสว่างๆ
มื้อเที่ยงไม่อร่อย สีทื่อๆ ก็จะถูกใช้บนแผ่นกระดาษ
- ขออนุญาตครับ - คุณ อาวาสตี้ เข้ามาสิ
ครูขอตัวสองนาทีนะ
มาสิ เชิญนั่งก่อนครับ
ขอโทษทีนะครับ ห้องแคบไปหน่อย
- อะไรพาคุณมาที่นี่ครับ - ฉันแค่มาเรื่องงาน
- เจออีชานรึยังครับ - ยังหรอก ค่อยเจอทีหลัง
- ผมอยากคุยกับคุณก่อน - ได้สิ
ภารยาผมค้นหาข้อมูลทางเน็ตจนดึก
และได้ข้อมูลเยอะมากเกี่ยวกับโรค LD
- แค่บอกให้รู้ไว้ - ทำไมบอกผมล่ะ
ผมก็แค่ไม่อยากให้คุณคิดว่า...
เราในฐานะพ่อแม่ แต่ไม่เคยห่วงใยลูกเลย
ความห่วงใย มันสำคัญมากครับ คุณอาวาสตี้
มันมีอำนาจในการเยียวยา
เหมือนขี้ผึ้งที่สมานแผล
เด็กจะได้รับรู้ว่ามีคนใส่ใจเขาอยู่
สวมกอดสักครั้ง จูบรักสักที เพื่อบ่งบอกว่าพ่อรักลูกนะ
ลูกรัก พ่อรักลูก
ถ้าลูกมีปัญหา มาหาพ่อได้นะ
ถ้าลูกหกล้ม หมดกำลังใจ พ่ออยู่นี่เสมอ
รับประกันได้เลย
ความห่วงใยนี่แหละ
นี่ไม่ใช่หรือที่คนๆหนึ่งสื่อถึงความห่วงใย คุณอาวาสตี้
ก็ดีที่ได้ยินว่าคุณคิดว่าคุณห่วงใย
งั้นผมขอตัวกลับแล้วนะ
คุณอาวาสตี้
ภารยาคุณได้อ่านอะไรเกี่ยวกับ หมู่เกาะโซโลมอนในเน็ตมั้ยครับ
ผมไม่รู้ ไม่แน่ใจ
บนเกาะโซโลมอนนั้น
ตอนพวกชนเผ่าเตรียมพื้นที่สำหรับทุ่งนา
พวกเขาไม่ได้ตัดต้นไม้เลย
พวกเขาแค่รวมตัวกันรอบๆมัน
และดูหมิ่นต้นไม้ พวกเขาสาปสรรมัน
ไม่นานหลังจากนั้น ต้นไม้ก็เริ่มเหี่ยวแห้ง
มันตายด้วยตัวมันเอง
เชิญครับ...เชิญทุกคน
ทั้งคุณครู...และนักเรียน
มาพบกันที่ อั...ฒ...จง
อัฒจง...อัฒจันทร์
เชิญมา
มีผู้ล้ำเลิศอยู่รอบตัวเรา
ผู้ซึ่งได้เปลี่ยนแปลงหนทางให้โลกใบนี้
เพราะพวกเขามองเห็นโลก ในทางที่แตกต่างออกไป
ความคิดของพวกเขานั้นลอยอยู่นอกกรอบ และไม่ใช่ทุกคนที่เข้าใจพวกเขา
พวกเขาถูกเยาะเย้ย
แต่นอกเหนือจากนั้น พวกเขาบากบั่น
และพาตัวเองกลายเป็นผู้ชนะ ที่โลกต่างก็ยกย่องพวกเขา
ว้าว นี่มันแจ่มแมวเลย อ้าว นิคม
- ขอต้อนรับครับ - เห็นมั้ย ผมมาได้
คุณโน้มน้าวจนผมต้องผันตัวเอง มาเป็นจิตรกรวันอาทิตย์ซะแล้ว
ขอต้อนรับครับ คุณผู้หญิง เชิญทางนี้ครับ
โอเคนะ
อีชานของคุณอยู่ไหนคะ ฉันอยากเจอเขาแทบตายอยู่แล้ว
ไม่รู้เหมือนกัน ยังไม่เห็นเขาเลย ราจาน อีชานล่ะ
ผมไม่รู้ครับ เขาออกจากที่พัก ก่อนที่ทุกคนจะตื่นอีก
จริงดิ
นิคม นายได้เชิญพวกครูด้วยเหรอ
- จอร์จ ลองดูแล้วคุณจะติดใจ - ผมวาดรูประบายสีไม่เป็นเลย
นิคม ผมตัดสินใจแล้วจะวาดรูปใส่คำพูด
ผมจะแต่งเติมตัวอักษรเข้าไป
เหมือนคุณจะถูกจำกัด เรื่องภาษานะครับ ครูเซน
ส่วนผมนะมาเสนอหน้า ให้ผอ.เห็นสัก10 นาทีก็พอ
- ผมไม่อยากพลาดวันอาทิตย์ - มาได้ก็ดีแล้วครับ
เราจะนั่งตรงไหนล่ะ
เดี๋ยวเด็กจะพาคุณไปเอง
เด็กๆ มานี่หน่อย
พาพวกครูไปประจำที่หน่อย
- ระวัง ระวัง - อย่าดันครู
ปล่อยมือครูได้แล้ว ครูไม่หนีหรอก
พระเจ้าช่วยกล้วยทอด
- ยินดีอย่างยิ่ง - ดีใจที่มาได้นะครับ
ผอ.ครับ แขกผู้มีเกียรติของเรา คุณลลิตา ลาจมิ
ครูผม จิตรกรผม กูรูผมเอง
สวัสดีครับ ขอบคุณที่มาครับ
นี่พวกเธอเห็นอีชานบ้างมั้ย
- ไม่ครับ - เขาน่าจะอยู่กับราจานครับ
- ราจาน เขาอยู่ไหนอ่ะ - ไม่รู้จริงๆ ครับ
อย่างที่บอกครับ เขาออกจากที่พัก ก่อนที่ทุกคนจะตื่น
ไปไหนมา ห๊ะ มา นั่งเร็ว
มีสีมั้ย
เปิดประตู รูดม่านขึ้น
ลมกำลังพัด ปล่อยมันโบยบินไปกับสายลม
ไปหยิบว่าวและสีมา
เพื่อประดับใต้ชายคาแห่งท้องฟ้า
ทำไมถึงกังวลนัก
เธอเป็นแขกที่นี่ ตามบัญชาจากเบื้องบน
โลกนี้สร้างขึ้นมาก็เพื่อเธอ
ค้นพบตัวเองว่าเธอเป็นใคร
เธอคือดวงตะวัน ฉายรัศมี
เธอคือแม่คงคา ไม่รู้หรือไง
ลอยให้ไกล บินให้สูง
เธอจะเจอเป้าหมาย ที่ซึ่งเธอพบเจอแต่ความสุข
ทำไมถึงกังวลนัก
เธอเป็นแขกที่นี่ ตามบัญชาจากเบื้องบน
ครูทีวาริ นี่ยังอยู่เหรอ ไหนบอกจะอยู่แค่ห้านาทีไง
- นี่วาดอะไรค่ะ - นี่กบ เป็ด แล้วก็กล้วย
นั่นกบเหรอ
ความเหม็นอับคือความทุกข์ ความสะอาดนำความสุข
ชีวิตก็เหมือนสายไหม กรอความหวังและความฝัน
ปรุงแต่งและคอยเก็บมันเอาไว้ใต้ฝ่ามือ
หากมีความกระหายในตัวเธอ
เธอจะพบเจอเมฆฝนไม่ใกล้ไกล
อย่าให้ใครขวางทางเธอ
ศักยภาพเธอนั้นกว้างใหญ่ดั่งท้องฟ้า
เธอคือดวงตะวัน ฉายรัศมี
เธอคือแม่คงคา ไม่รู้หรือไง
ลอยให้ไกล บินให้สูง
เธอจะเจอเป้าหมาย ที่ซึ่งเธอพบเจอแต่ความสุข
ทำไมถึงกังวลนัก
เธอเป็นแขกที่นี่ ตามบัญชาจากเบื้องบน
เด็กๆ คิดยังไงกับภาพวาดครู เห็นมั้ย บอกครูที
- สุดยอดเลยครับ - ที่หนึ่งแน่ๆ ครับ
- จริงดิ ที่หนึ่งเลยเหรอ - ครับผม
เปิดประตู รูดม่านขึ้น
ลมกำลังพัด ปล่อยมันโบยบินไปกับสายลม
ไปหยิบว่าวและสีมา
เพื่อประดับใต้ชายคาแห่งท้องฟ้า
ดูสิ ทางสู่ท้องฟ้าเปิดกว้างแล้ว
และได้พบเจอ ดาวดวงน้อยที่หายไป
โลกตกอยู่ใต้แสงดวงดาว
จักรวาลส่องแสงวูบวาบ
เธอเป็นอิสระ
บินพุ่งทะยานขึ้น
เธอคือดวงตะวัน ฉายรัศมี
เธอคือแม่คงคา ไม่รู้หรือไง
ลอยให้ไกล บินให้สูง
เธอจะเจอเป้าหมาย ที่ซึ่งเธอพบเจอแต่ความสุข
ช่างเป็นเช้าที่วิเศษจริงๆ
ราวกับข้ามเวลาผ่านลวดลายสวยงาม
ได้เยี่ยมเยียนชีวิตในวัยเด็ก
วิเศษจริง ผมได้เยี่ยมวัยเด็กของคนอื่นด้วย
ผมได้บอกครูจอร์จให้สัญญา ว่าเขาจะเรียนรู้จากครูนิคม
- ใช่มั้ย - ครับผม
แต่ไม่ใช่แค่ผมนะครับ ครูเซนและครูทีวาริด้วย
ที่จริงภาพวาดของสองคนนี้ ห่วยกว่าผมอีกครับ
เอาล่ะ เอาล่ะ
พูดถึงนิคมแล้ว ผมมีข่าวดีจะบอก
เราไม่ต้องหาครูศิลปะคนใหม่แล้ว
เพราะนอกจากรร.ทิวลิปส์แล้ว
นิคมจะอยู่สอนที่รร.ของพวกเราด้วย
และตอนนี้ เวลาที่เรารอคอยก็มาถึง
เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา ผมจะขอประกาศผลการแข่งขัน
แขกผู้มีเกียรติ คุณลลิตา ลาจมิ ตัดสินใจลำบากมากๆ
การแข่งขันเข้มข้นจริงๆ มีอยู่สองภาพวาดที่แตะตาเธอ
ทั้งสองเสมอกัน
ที่จริงเธอได้เสนอว่า...
ให้ทั้งสองภาพเป็นผู้ชนะการแข่งขัน
แต่มันเป็นไปไม่ได้ เพราะไม่ว่าภาพไหนชนะก็ตาม
เราคิดว่าจะนำไปลง บนหน้าปกหนังสือรุ่นของรร.
ชัดเจนว่าเราไม่อาจจะมีหน้าปกสองแผ่น แล้วต้องทำไงดี
ทำไงดี ทำไงดีครับ
คุณลาจมิลำบากใจสุดๆ
หลังจากที่พิจารณาอย่างถี่ถ้วนแล้ว ในที่สุดเธอก็ได้ตัดสินใจ
เธอได้ตัดสินใจเลือก นักเรียนแทนผู้เป็นครู
ใช่แล้ว เด็กๆ
ครูผู้เป็นที่รักของพวกเธอแพ้ซะแล้ว
เด็กที่เขาปราชัยให้ก็คือ...
เด็กน้อยเก้าขวบ
อีชาน นันด์คีชออว์ อาวาสตี้ ชั้นป.3
อีชาน อยู่ไหน
อีชาน มาเร็วเด็กน้อย ลุกขึ้นเร็ว
อีชาน อยู่ไหนเอ่ย
ครูครับๆ อีชาน อาวาสตี้
ปรบมือหน่อยครับ
มาเร็ว ราจาน บอกลาเพื่อนเธอหน่อย
ได้เวลาไปแล้ว
- บาย - บายราจาน จะคิดถึงนายนะ
นี่ลูกชายคุณ อีชาน
และนี่ภาพวาดของเขา
ดูเลย งานชิ้นเอกเลยนะเนี่ยะ
เขาเป็นเด็กที่มีความสามารถมากๆ และผมก็ดีใจที่มีเขาที่นี่
- เจอพวกคุณครูรึยังครับ - ยัง ยังครับ
ไปพบพวกเขาเลย พวกเขาจะเอาใบความก้าวหน้าให้ดู
ขอบคุณมากครับ คุณเดฟทั้งสอง ขอให้สนุกวันหยุดซัมเมอร์ครับ
สวัสดี สวัสดี เชิญครับ
ครอบครัว อาวาสตี้ค่ะ ผู้ปกครองของอีชาน
- โอ้ อีชาน - เชิญนั่งก่อนครับ
ลูกพวกคุณสินะ เด็กอัจฉริยะสุดๆ ต้องพูดเลย
- คุณคิดว่าไง ทีวาริ - ตอนแรกเราก็คิดว่าเขามีปัญหา
แต่เขาก็แสดงให้เห็นความก้าวหน้า ประเสริฐสุดๆ
ดีมากๆ ส่วนทัศนคติน่ะเหรอ
ไม่มีที่ติ
นี่คือใบแสดงความก้าวหน้าของเขา ดูเลยครับ
ความก้าวหน้าในคณิตฯ แกรมม่า และจิตรกรขั้นเทพ
- การค้นพบที่แท้จริง - เขายอดเยี่ยมมาก เด็กผู้มีพรสวรรค์จริงๆ
ฉันแทบไม่อยากจะเชื่อเลย ขอบคุณนะคะ
- ขอบคุณมากๆ ค่ะ - ไม่ต้องขอบคุณเรา ขอบคุณนิคมโน่น
ไอ้หนุ่มเป่าปี่ เขาเปลี่ยนเด็กคนนี้ได้จริงๆ
น่ารักจริงๆ
เฮ้ เป็นไรไป
ผมไม่รู้จะพูดไงดี จะให้ขอบคุณยังไง
ไม่เอาหน่ะ
เขาเป็นเด็กที่น่ารัก แค่ดูแลเขาให้ดีๆ
อีชาน โยฮาน มาเร็ว มาม๊ากับปาป๊ารอแล้ว
ไง แชมป์
ครูต้องคิดถึงเธอแน่ๆ
รีบกลับมานะ หลังจากวันหยุด
ไปได้แล้ว
- บาย..โยฮาน - บายครับ
เธอคือดวงตะวัน ฉายรัศมี
เธอคือแม่คงคา ไม่รู้หรือไง
ลอยให้ไกล บินให้สูง
เธอจะเจอเป้าหมาย ที่ซึ่งเธอพบเจอแต่ความสุข
!-บรรยายไทยโดย -Vicvicky!
Ocr by Salsa Santana June 14, 2017